Η ιουδαίο-χριστιανική αντίληψη αποδεχέται τον δυισμό, δηλαδή την απόλυτη διάκριση μεταξύ του Κόσμου (Το Ειναι) και της θεϊκης ύπαρξης η αλλιώς μεταξύ του γεννημένου Κόσμου και του αγέννητου θεού. 
 Σύμφωνα με την ιουδαίο-χριστιανική αντίληψη το Απόλυτο δεν είναι ο Κόσμος αλλά ο θεός. Ο Κόσμος δεν είναι ιερός, δεν είναι η ουσία και το σώμα του θεού, ούτε είναι αγέννητος και αυτάρκης. Η ούσια του Κόσμου δεν έχει σαν προέλευση της την θεϊκή ουσία υπάρχει μόνο ένα απόλυτο και αυτό είναι ο θεός, ο οποίος είναι αγεννήτος και αυτάρκης. Οτιδήποτε δεν είναι θεός είναι το έργο του. Δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ του θεού και του Κόσμου, μεταξύ του δημιουργού και της δημιουργίας. Ο Κόσμος είναι τελίως διαχωρισμένος από τον δημιουργό του όπως τονίζει το Πρώτο Συμβούλιο του Βατικανού (1870).

Ο Χριστιανισμός παρουσιάζει τον δυισμό στην πιό ακραία του μορφή. Δανείστηκε από την Ελληνική φιλοσοφία διάφορες αντινομίες όπως ψυχή-σώμα, νούς-ύλη, αγέννητο- γεννημένο, νοητό-αισθήτο και παρουσιάζει την ύπαρξη τους ως λογική συνέπεια του δυισμού. Η ακραία παρουσίαση των αντινομίων αυτών αναγκάζει τον Χριστιανισμό να διαχωριστεί ακόμη περισσότερο απο την πραγματικότητα, προσθέτοντας οτι ακόμη και η ηθική πρέπει να διαχωριστεί απο τον Κόσμο και την ανθρώπινη φύση.

Αντιθέτως, ο Ελληνισμός απορρίπτει αυτή τη μορφή δυισμού, θεωρεί τον Κόσμο ως την μοναδική ύπαρξη. Το Είναι του προέρχεται εσωτερικά απο την ίδια του τη φύση. Η ουσία του Κόσμου δεν είναι διακριτή απο την ύπαρξη του. Ο Κόσμος είναι αδημιούργητος, αιώνιος και άφθαρτος, δεν έχει αρχή ή αν υπάρχει, είναι η αρχή ενος νέου κύκλου ή ένα νέο ξεκίνημα. Η Θεογονία είναι ίδια με την Κοσμογονία, το νοητό μέρος της ψυχής είναι μέρος της θεϊκής ουσίας. Ο θεός είναι έμφυτος και ομοούσιος με τον Κόσμο.

Οι Θεωρίες αυτές υπήρχαν υπό σταθερή εξέλιξη στην Ελληνική φιλοσοφία. Ο Ηράκλειτος στα “Περί Φύσεως” γράφει: “Αυτόν τον κόσμο δεν τον έπλασε κανένας θεός ή άνθρωπος, παρά υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει: μια αιώνια, ζωντανή φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο”.

Για τον Παρμενίδη το απόλυτο δεδομένο είναι η γυμνή ύπαρξη η ίδια. Ο Παρμενίδης, στο ποίημά του ‘‘Περί φύσεως’’, διατυπώνει την οντολογική θεώρηση ότι το πραγματικό «Ον» είναι Ένα, αδιαίρετο, αγέννητο, άφθαρτο, αμετάβλητο, ακίνητο και αιώνιο.

Ο Αριστοτέλης αναφέρει στα ¨Μεταφυσικα¨ οτι οι Πυθαγόρειοι και ο Πλάτωνας θεωρούσαν οτί το Ενα και το Ον δεν είναι διακριτά και είναι η ουσία των όντων.

Οι φιλοσοφιικές σχολές όπως οι Πυθαγόρειοι, Πλατωνικοί, Περιπατητικοί, Στωικοί, και οι Νεο-Πλατωνικοί απορρίπτουν την απόλυτη αρχή του χρόνου, τον πρώτο άνθρωπο ή την τελική καταστροφή του Κόσμου που δεν θα ακολουθηθεί από μία νέα αρχή ή ένα νέο κύκλο. 
 O Πλάτωνας (του οποιού το έργο σφετερίστικε ο Χριστιανισμός) εμφανίζεται στον ¨Τίμαιο¨ να διδάσκει οτι ο Κόσμος έχει δημιουργηθεί, άραγε υπήρχε μία αρχή. Όμως, οπως αναφέρει ο Αλαίν Ντε Μπενουά στο βιβλίο του “ On Being Pagan” δεν προσπαθεί να εξηγήσει την αρχη του Κοσμου αλλά να αναλύσει την σχέση που πιθανόν να έχει το νοήτο ον με το αισθητό ον στην δημιουργία του Κόσμου, οχι με την ένοια της αρχικής δημιουργίας εκ του μηδενός αλλά της αρχής ενός νέου κύκλου.

Κώστας Καμπέρης

A powerful presentation from K. Malliaros from the Hellenic Council YSEE of America at the 2016 meeting of the European Congress of Ethnic Religions in Prague.

Ανακοίνωση 310/01.01."2016"

Ο εναγκαλισμός του «Ελληνικού» κράτους με την Ορθόδοξη εκκλησία και τους διάφορους μη κυβερνητικούς οργανισμούς που δρουν προς όφελός της καλά κρατεί. Πολλοί αφελείς συμπολίτες μας θεώρησαν ότι με την άνοδο ενός αριστερού κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, το αυτονόητο για μια Ευρωπαϊκή δημοκρατία αίτημα του διαχωρισμού Εκκλησίας – Κράτους, θα δρομολογούταν και μάλιστα σύντομα. Άλλωστε αρκετά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος έσειαν με υπερηφάνεια την «αθεΐα» του Αλέξη Τσίπρα ως σημαία προοδευτισμού. Όπως όμως όλα δείχνουν επρόκειτο για έναν προοδευτισμό βαθύτατα Βυζαντινό, και κατά συνέπεια στερούμενο ουσίας. Το ζήτημα του διαχωρισμού έχει μπει στο συρτάρι με τα αζήτητα, με το πολύ βολικό πρόσχημα του μείζονος θέματος της οικονομίας. Έτσι όχι μόνο ουδείς λόγος γίνετε για διαχωρισμό, αντιθέτως μάλιστα η επιρροή του Ορθόδοξου κατεστημένου δείχνει να δυναμώνει. Τελευταίο δείγμα το «παιδαγωγικό» συνέδριο με θέμα «Σύγχρονες αθεϊστικές προκλήσεις» που διοργανώνει ο Σύλλογος Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Δράσεως ‘Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ’, παρακλάδι της παραεκκλησιαστικής οργάνωσης «Ο Σωτήρ», στις 4 Ιανουαρίου "2016" στην Θεσσαλονίκη με την ουσιαστική αρωγή του Υπουργείου Παιδείας. Συνέδριο που για το οποίο το Υπουργείο Κατήχησης (γιατί μόνο ως τέτοιο μπορεί να χαρακτηριστεί) ζητά από τους υπαλλήλους του εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν με ειδική εγκύκλιο που εστάλη σε όλα τα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της περιφέρειας Δυτικής Θεσσαλονίκης. Συνέδρια σαν και αυτό που προωθούνται μέσω του Υπουργείου και σχεδόν επιβάλλονται στους εκπαιδευτικούς, έχουν θέση μόνο σε θεοκρατικά καθεστώτα. Αυτός είναι και ο χαρακτήρας του κατ’ ευφημισμό «Ελληνικού» κράτους. Είναι καιρός να πάψουν οι κάτοικοι αυτού του τόπου να εθελοτυφλούν και να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα. Κυβερνήσεις αλλάζουν στην σύγχρονη Ρωμανία το πραγματικό Κράτος όμως είναι σταθερό, αμετάβλητο, και φοράει μαύρο ράσο.

Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών Αμερικής

A beautiful video presentation about YSEE showcased in Prague during the annual meeting of the European Congress of Ethnic Religions.

Ανακοίνωση 307/18.12."2015"

Είπε κάποιος να χαρεί για την είδηση ότι ένα αρχαίο μνημείο άνοιξε ξανά για το κοινό μετά από 37 χρόνια, πάντα με την απορία βεβαίως πώς γίνεται κάτι τέτοιο από το βυζαντινό κράτος στην βυζαντινή Θεσσαλονίκη, και η στιγμιαία χαρά εξαφανίστηκε στις λεπτομέρειες που ακολούθησαν. Σε αυτόν τον ΝΑΟ των Εθνικών Θεών, το επίσης βυζαντινό Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο εισηγήθηκε (και... ενέκρινε την ίδια του την πρόταση!) να τοποθετηθεί ένας σταυρός, με την γελοία δικαιολογία ότι έτσι... «εξισορροπείται» η παρουσία μωαμεθανικού μιναρέ, απομειναριού της Τουρκοκρατίας.

«Αν κάποιος από το εξωτερικό δει τη Ροτόντα, λαμβάνει μόνο την εικόνα ενός ισλαμικού τεμένους. Η Ροτόντα, όμως υπήρξε τζαμί μόνο για 400 χρόνια, ενώ εκκλησία ήταν για 1200 χρόνια», είπε, παίζοντας με την αρχαιολογική ηθική, ο προϊστάμενος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης κ. Χονδρογιάννης, λες και η χρονική και μόνον διάρκεια της χρήσης ενός μνημείου και όχι η αρχική του φύση είναι που κατοχυρώνει τον τελικό του χαρακτήρα. Αν ίσχυε όμως αυτό που επικαλέστηκε ο κ. Χονδρογιάννης, τότε όλοι οι Ναοί της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας που φτιάχτηκαν από τους ελληνιστικούς χρόνους κι εντεύθεν και αργότερα μετετράπησαν σε εκκλησίες θα έπρεπε να έχουν αφεθεί εκκλησίες και να μην είχαν ποτέ αποκατασταθεί (πολύ θα ήθελαν ίσως κάτι τέτοιο ο κ. Χονδρογιάννης και όλοι οι ομόφρονές του).

Η «Ροτόντα» κατασκευάστηκε ως ΝΑΟΣ του Θεού Διός - Ηλίου και λειτούργησε ως τέτοιος για έναν περίπου αιώνα, πριν επελάσουν οι χριστιανοί και επιβάλουν παντού την θρησκεία τους, καταστρέφοντας ή βεβηλώνοντας κάθε λατρευτικό χώρο ημών των Εθνικών.

Δεδομένου ότι εδώ και δεκαετίες η Εκκλησία διεκδικεί το μνημείο για να το κάνει λατρευτικό της χώρο, έναν ακόμη από τους υπερ-υπερ-υπεράριθμους που κατακλύζουν την επικράτεια, η Ελληνική Εθνική Θρησκεία εκφράζει την βαθύτατη ανησυχία της πως αυτή η μεθόδευση του ΚΑΣ είναι ουσιαστικά μία ακόμα απροκάλυπτη εξυπηρέτηση της βουλιμικής ορθόδοξης θεοκρατίας που έχει καταπιεί τα πάντα σε αυτόν τον ρημαγμένο τόπο και θέλει να καταπιεί και ό,τι έχει απομείνει. Θυμόμαστε όλοι την ημέρα εκείνη του 1995 που μαινόμενοι εκκλησιαστικοί και περιεκκλησιαστικοί τραμπούκοι είχαν ακυρώσει συναυλία του Σάκη Παπαδημητρίου και είχαν μάλιστα καταστρέψει και το πιάνο του. Ενδεικτικό του τι μεθοδεύεται, είναι το ότι το μνημείο «αποδίδεται στο κοινό» με μια μουσική εκδήλωση «θρησκευτικού (διαβάστε χριστιανικού) περιεχομένου».

Ας προσθέσει το ΚΑΣ στην «Ροτόντα» και την επίσης υπάρξασα εκεί επί 500 χρόνια ημισέληνο και ας επιτρέψει στους ισλαμιστές της Θεσσαλονίκης να κάνουν και αυτοί μία «λειτουργία» τον χρόνο (τι στο καλό; έχουμε και μιναρέ!), όπως ήδη γίνεται με τους ορθόδοξους μία φορά τον χρόνο, την εορτή του Αγίου Γεωργίου. Για να υπάρξει τουλάχιστον μερική αποκατάσταση της «δικαιοσύνης χρήσης» του μνημείου, αφού για την Ελληνική Εθνική Θρησκεία είναι δεδομένο ότι το ΚΑΣ θα έχει βεβαίως τις πόρτες κλειστές. Πέρα από το γελοίο της υπόθεσης πάντως, υπάρχει και το σοβαρό. Και αυτό το σοβαρό λέει ότι η εκκλησιοποίηση ενός ακόμα Εθνικού ΝΑΟΥ στις αρχές μάλιστα του 21ου αιώνα της χρονολογίας των χριστιανών, σημαίνει βίαιη προσβολή και ανοικτή επίθεση εναντίον των κατά τα πάτρια Ελλήνων. Ας το λάβει σοβαρά υπ' όψιν του λοιπόν αυτό το ΚΑΣ, καθώς και αυτοί που και φανερά και κρυφά προϊστανται αυτού

Subscribe Here

Subscribe to our newsletter and stay updated on the latest developments and events.